De Nederlandse voedingsindustrie loopt niet warm voor actieve en intelligente verpakkingen. Toepassing van dergelijke verpakkingen leidt tot minder productverlies bij een betere kwaliteit. Maar niemand investeert er in de keten. “Je overschrijdt grenzen en dat bemoeilijkt de introductie van zowel actieve als intelligente verpakkingen”, verklaart Dick de Koning, algemeen directeur van verpakkingsadviesbedrijf Packz.
De voedingsindustrie zou door het toepassen van ijzeroxide-sachets de kwaliteit en dus ook de smaak van (vers)producten kunnen verbeteren, stelt De Koning. “Veel producten worden begast, maar restzuurstof blijft achter. In levensmiddelen met veel poriën, zoals brood, vang je het achterblijvende zuurstof met sachets ook weg. Zuurstof leidt tot oxidatie en bij vochtige producten tot microbieel bederf. Bij wraps en afbakproducten geef je met ijzeroxide aërobe schimmels geen kans. Dit verlengt de houdbaarheid en heeft een positief effect op de smaak van het product.”
De ijzeroxidesachets maken een product duurder. In een land als Japan is dat geen probleem omdat daar de kwaliteit van voedsel altijd vooropstaat. Ze zijn bereid meer te betalen voor een actief verpakt – lees beter – product. In Nederland is prijs vaak doorslaggevend bij aankoopbeslissingen. Voor supermarkten telt elke cent. Dat toepassing van actieve verpakkingen ketenbreed uiteindelijk tot minder productverlies bij een betere kwaliteit leidt speelt geen rol. Niemand investeert in de keten.
Ook de toepassing van intelligente verpakkingen, die communicatie tussen product en consument over de kwaliteit van het product mogelijk maakt is vooralsnog veel te duur. Een chip in de verpakking die de consument waarschuwt voor bijvoorbeeld microbieel bederf kost minimaal een dubbeltje per verpakking.
Kijk voor meer informatie op www.packz.nl.
Bron: VMT (www.vmt.nl)/FoodHolland